Κλέφτες καταστημάτων

Λένε πως η τέχνη μπορεί να αλλάξει τη ζωή μας. Είναι έτσι;

Ίσως η τέχνη φυτεύει τον σπόρο μιας ιδέας που γίνεται σκέψη, βίωμα και μετά αλλαγή πεποίθησης.

Μάλλον, οι άνθρωποι που επιλέγουμε ή που έτυχε να επιλέξουμε να είναι δίπλα μας είναι η τέχνη της ζωής μας.

Αυτή η ταινία- αριστούργημα του Χιροκάζου Κόρε- Έντα άλλαξε τον τρόπο που βλέπω την οικογένεια και μου ξετύλιξε μια παλέτα οπτικών και προοπτικών.

Σε μία δύσκολη συγκυρία της ζωής μου, μού έδωσε φτερά κι όταν γνώρισα τον άνθρωπο που θεωρώ πλέον οικογένειά μου, η ψυχή μου ποτίστηκε, ανάσανε.

Οικογένεια είναι κάτι πιο βαθύ από τη συμβατική έννοια της λέξης, δεν σηματοδοτείται από δεσμούς αίματος μόνο, αλλά από τον τρόπο που συνδέεσαι με κάποιους ανθρώπους, είτε είναι σύντροφος, είτε φίλοι είτε αδέρφια.

Ο όρος οικογένεια σε στενά συμβατικά πλαίσια είναι σαφής, αλλά ο τρόπος που σε κάνουν να νιώθεις κάποιοι άνθρωποι και ο τρόπος που βλέπεις τον εαυτό σου μέσα από αυτούς, είναι ο όρος που μου ταιριάζει. Με συγκινεί βαθιά η οπτική του σκηνοθέτη σε αυτή την ταινία, γιατί αναδεικνύει το μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής υπό δύσκολες συνθήκες, με τυχαίους ανθρώπους που υπό άλλες καταστάσεις δε θα ήταν οικογένεια. Όμως συνδέονται με τέτοια αγάπη και τρυφερότητα, που σε πονάει, σαν μία ανάμνηση από τις αυλές των παιδικών σου χρόνων.

Η ζωή είναι συμβαίνουσα και το πώς θα εξελιχθεί δεν το ξέρει κανείς μας, για αυτό ίσως είναι και τόσο τρομακτική αλλά κι ενδιαφέρουσα. 

Κρατήστε δίπλα σας τους ανθρώπους που σας ωθούν στο καλύτερο, στην αλλαγή, που διαπνέονται από αγάπη και κάνουν το είναι σας να τρέμει από ευτυχία. Ας μην παραδοθούμε στο ελάχιστο, αλλά ας αφεθούμε στο μέγιστο.

Κρατηθείτε και δώστε τον εαυτό σας σε αυτούς που σας κάνουν να νιώθετε νοσταλγία για το μέλλον, σαν τη μυρωδιά του γιασεμιού στο ξέφωτο των ονείρων σας.

Αν δεν έχετε δει αυτό το διαμάντι, σπεύσατε!